Schildklier

Schildklierproblemen tijdens de zwangerschap

Schildklierproblemen komen vaker bij vrouwen voor. Zowel hypothyreo´die als hyperthyreo´die worden soms vastgesteld tijdens een zwangerschap.

Enkele maanden na de bevalling kan soms een ontsteking van de schildklier optreden.

Hypothyreo´die

Een te traag werkende schildklier wordt tijdens de zwangerschap niet zo vaak vastgesteld. De reden is duidelijk: vrouwen met een traag werkende schildklier hebben vruchtbaarheidsproblemen en ovuleren vaak niet. Ze worden dus zelden zwanger.

De zeldzame gevallen waarbij een vrouw met een onbehandelde traag werkende schildklier toch zwanger wordt zijn diagnostische uitdagingen. De schildklierproblemen werden in het verleden vermoedelijk niet vastgesteld en de typische symptomen van hypothyreo´die - moeheid, gewichtstoename, tintelingen in handen en voeten - komen ook voor bij een normale zwangerschap.

Een onbehandelde hypothyreo´die tijdens de zwangerschap kan nefaste gevolgen hebben voor de baby, zoals trage groei of spontane abortus.

Ook voor de moeder is er een verhoogde kans op complicaties zoals bloedarmoede, eclampsie en het loslaten van de moederkoek met mogelijks levensbedreigende bloedingen tot gevolg.

Vrouwen met een behandelde hypothyreo´die die zwanger worden zullen hun schildklierwaardes goed moeten laten opvolgen. Het blijkt vaak nodig te zijn om de dosis van de medicatie te verhogen tijdens de zwangerschap. Dit mag uiteraard enkel gebeuren op doktersadvies en na controle van de bloedwaarden!

Hyperthyreo´die

In 1 op 2000 gevallen wordt de diagose van overactieve schildklier gesteld bij zwangere vrouwen en meestal gaat het dan om de ziekte van Graves.

Net zoals bij hypothyreo´die worden de symptomen van hyperthyreo´die - braken, verhoogde bloeddruk, snelle hartslag, maar ook gewichtsverlies - vaak geweten aan de zwangerschap.

Het zwangerschapshormoon hCG heeft een mild stimulerende werking op de schildklier.

Milde gevallen van overactieve schildklier zijn niet noodzakelijk gevaarlijk voor de moeder en de baby en worden meestal niet behandeld. Meer ernstige gevallen zullen moeten behandeld worden omdat de baby anders slecht zal groeien.

Uiteraard is in elk geval een strikte opvolging noodzakelijk om eventuele complicaties tijdig op te sporen.

Postpartum Thyro´ditis

Sommige vrouwen krijgen 2 tot 6 maanden na de bevalling (postpartum) een ontsteking van de schildklier (thyroiditis).

De ziekte treedt vooral op in streken met lage jodiuminname via de voeding.

Vrouwen met type 1 diabetes hebben een drie maal hogere kans op het ontwikkelen van postpartum thyroiditis.

De ontsteking geeft in een eerste fase symptomen van hyperthyro´die: moeheid, irritatie, zenuwachtigheid, hartkloppingen en een snelle hartslag. De symptomen worden vaak onderdrukt door de hormonale veranderingen die na de zwangerschap optreden waardoor deze fase vaak onopgemerkt voorbijgaat.

De fase waarin de schildklier overactief is wordt gevolgd door een fase van hypothyreo´die. Deze fase treedt op tussen de 3 en 12 maanden na de bevalling en gaat gepaard met de typische ziektetekens van een te weinig actieve schildklier.

De ziekte geneest vanzelf binnen een jaar. Meestal wordt in de hypothyreo´de periode behandeld met levothyroxine.

Vrouwen die postpartum thyroiditis kregen en nog kinderen willen moeten strikt opgevolgd worden tijdens een volgende zwangerschap.